موسیقی کودک(ارف) چیست
آموزشگاه موسیقی ریتم آوا در آموزش موسیقی کودکان از متد جدید همراه با نوآوری استفاده میکند که ضریب یادگیری کودکان را در این روش بالا میبرد.در بهترین نوع آموزش موسیقی از شیوه تدریس موسیقی در هنگام یادگیری موسیقی استفاده میشود.
در دوره تدریس ارف کودکان که «ارف-شول ورک» نام دارد در ابتدا به آنها آوازخوانی و توانایی گوش کردن و بازخوانی دقیق الگوهای ملودیک را آموزش می دهیم. آموزش ریتم های بدنی یا بدن ضربها برای همراهی شعرهای قافیه دار، آواز ها و بازیها، مرحله ی بعدی آموزش در کلاسها و کارگاه هاست.
در قدم بعد حرکت های ایمایی بابدن، حرکتهای خلاق و البته حرکات موزون را به صورت گروهی یاد می گیرند. همراهی همزمان جزییات توضیح داده شده با سازهای مربوط، گام بعدی آموزش اساتید است.
در این میان کودکان با اسامی نت ها و شکل الفبایی آن ها، شکل نتها (گرد و سیاه و سفید وچنگ و…) مفهوم میزان و خط میزان، دیکته ریتم ، کلید سل و خط موسیقی ،جایگاه نتها در خط موسیقی، میزانهای ساده و ترکیبی، مفهوم دیز وبمل، رقصهای سه ضربی و چهار ضربی، سازشناسی(معرفی سازهای ایرانی و جهانی )، آمادگی برای اجرا و نواختن فلوت ریکوردر آشنا می شوند و به راحتی آنها را می آموزند.
همچنین ما اعتقاد داریم آموزش اجرای موسیقی کودکان در جمع و هم نوازی با سایر سازها تاثیر مثبتی بر احساس لذت کودک گذاشته و مقدمه ای برای بالا بردن اعتماد به نفس او برای نواختن و خواندن آهنگهای دلخواه بین خانواده و دوستان است.
ثبت نام کلاس آنلاین و حضوری موسیقی کودک ارف
شما می توانید در اولین فرصت با آموزشگاه موسیقی کودکان در تهران ( ریتم آوا) تماس بگیرید. کارشناسان ما علاوه بر مشاوره تلفنی، شما را راهنمایی می کنند تا بدون پرداخت هزینه بتوانید به همراه فرزندانتان از فرصت جلسه های آشنایی با اساتید و کارگاه بهره مند شوید و با آشنایی بیشتر با فضای آموزشگاه در تصمیم و انتخاب خود برای آموزش موسیقی کودکان مطمئن تر قدم بردارید
مطالعه کنید هدف از آموزش موسیقی به کودک چیست
آموزش موسیقی کودکان از چه سنی امکان پذیر است؟
محققان دانشگاه برکلی معتقدند سن مناسب اموزش موسیقی به کودکان برای شروع موسیقی 2 سال تا 3/5 سال بوده و سن شروع نواختن سازهای ابتدایی از 3/5 سال تا 5 سال بوده و سن شروع نواختن سازهای جدی از 5 سال به بالا می باشد.
کلاسهای گروه سنی 2 تا 3/5 سال معمولاً فقط جنبه آشنایی با موسیقی دارد و جنبه آموزشی نداد. حتی بسیاری از دانشمندان معتقدند که آشنایی کودک با موسیقی از دوران بارداری مادر نیز می تواند آغاز گردد. آموزشگاه موسیقی ریتم آوا از سن 3/5 به بالا برای دوره های آموزشی پذیرش میکند.
چه سازی برای کودکان مناسب است ؟
- امکان گوش دادن و مشاهده نحوه نواختن انواع سازهای ممکن را بدون آنکه او متوجه شود شما هدف خاصی را دنبال می کنید برای او فراهم نمایید.
- هنگامی که با هم از رادیو ضبط به موسیقی گوش می دهید و یا به کنسرت رفته اید راجع به سبک موسیقی کلاسیک، اصیل، پاپ و ... با او صحبت کنید.
- فقط به فکر انتخاب ساز نباشید، موارد دیگری نیز مهم است. بعنوان مثال هنرجویان کودک گیتار بیس به مراتب کمتر از هنرجویان کودک فلوت یا ریکوردر هستند. ممکن است با فرستادن فرزند خود به کلاس گیتار بیس که به احتمال زیاد خلوت است ذوق موسیقی در او کمرنگ شود حال آنکه اگر به کلاس فلوت فرستاده می شد به علت شرکت بیشتر هم سن و سالهای او، علاقه به موسیقی در او متبلورتر می گشت.
- قبل از قول دادن به کودک که فلان ساز را برایش خواهید خرید از قیمت آن مطلع شوید تا با بودجه شما هماهنگی داشته باشد.
- به احتمال زیاد فرزند شما در اوایل کار از دشوار بودن یادگیری شکایت خواهد کرد، توجهی نکنید و تنها سعی کنید او را تشویق به یادگیری کنید.
- تجربه نشان داده است که سازهایی مانند ریکوردر یا پیانو برای شروع کار کودکان مناسبتر هستند و برعکس سازهای مضرابی یا آرشه ای دشوار تر، لذا جز در موارد خاص سعی نکنید که این قانون را زیر پا بگذارید. پس از چند سال تمرین و آشنایی با موسیقی فرزند شما می تواند ساز اصلی خود را انتخاب کند.
- علاوه بر همه موارد بالا باید دقت کنید که آیا در منزل خود فضای نگهداری ساز را دارید یا خیر؟ و اینکه سر و صدایی که این ساز ایجاد خواهد کرد آیا ممکن است مزاحم زندگی دیگران شود؟ شاید قبول نکنید ولی همین موضوع اخیر می تواند مانع تمرین و پیشرفت فرزند شما شود.
ایا کلاس موسیقی برای کودکان خوب است؟
چند نکته مهم درباره آموزش موسیقی به کودکان
۱- هدف از آموزش موسیقی به کودک
با توجه به روش های موجود چنانچه با هدف فراگیری سریع نواختن ساز توسط کودک خردسالتان پا به آموزشگاهها می گذارید چند سالی زود آمدید! شما در هر سنی می توانید نواختن ساز را فرابگیرید و در آن استاد هم بشوید ولی آموزش موسیقی به خردسالان و همراه کردن دائمی رشد آنها با موسیقی فوایدی به مراتب بیشتر از نواختن یک ساز برای شما به همراه خواهد داشت.
۲- سن پذیرش هنرجو
بهتر است کودک قادر به تشخیص الفبا باشد. مثلا دوره مهد یا سال اول ابتدایی را گذرانده باشد. در این صورت قادر به تشخیص و تطبیق نت ها و علائم موسیقی نیز خواهد بود. بنابراین در حالت معمولی سن بالای شش سال مناسب خواهد بود. اگر سن کودک کمتر از این است، حداقل باید قادر به تشخیص اشکال مختلف از هم باشد. مثلا یکی از تست هایی که انجام می دهند تا ببینند آیا کودک آمادگی یادگیری پیانو را دارد این است که از کودک می خواهند با نگاه کردن به کلاویه های پیانو، دسته های دو تایی کلاویه های مشکی را تشخیص داده و روی آنها را با یکسری کارت بپوشاند. اگر کودک با چند بار تلاش موفق به این کار نشد، به این معنی است که باید هنوز صبر کنید.
به عنوان نشانه دیگری از آمادگی کودک، خود می توانید به رفتار او در حین نگاه کردن یا گوش کردن به یک کتاب داستان مصور دقت کنید. اگر در حین گوش کردن به کتاب داستان و نگاه کردن به تصاویر آن کاملا غرق در داستان شده و سوالاتی در رابطه با عکس ها می پرسد، این یک نشانه ی مثبت خواهد بود چرا که تمرین موسیقی معمولا به این معنی خواهد بود که حداقل ده دقیقه بصورت مداوم بتواند حواسش را روی یک کار خاص جمع کند. برای بعضی از بچه ها این ده دقیقه ممکن است به اندازه صد سال به نظر بیاید.
۳- فراگیری
بنا به دلایل مختلفی که مهمترین آنها میتواند عدم استقبال خانواده ها باشد، آموزش فراگیر موسیقی به کودکان هنوز در ایران آغاز نشده و البته آنطور که می دانیم در جاهای دیگر دنیا هم هنوز به صورت فراگیر متداول نیست.
متداول ترین روش آموزش موسیقی در ایران روش اُرف هست که کلاس های آن به کلاس اُرف معروف است. در ایران آموزشگاه هایی که مطابق این روش کار می کنند بچه ها را از حدود ۳ یا ۴ سالگی برای آموزش می پذیرند. در برخی از این آموزشگاه ها برای شروع آموزش به خردسالان، در ترم اول کودک باید به همراه مادرش در کلاس حضور داشته باشد تا با محیط کلاس و… آشنا شود و خو بگیرد.
به دلیل عدم تشکیل خصوصیت فراگیری مستقیم در خردسالان، محتوای ترم های اول این کلاس ها بیشتر بازی موسیقی و تشویق کودک به عکس العمل مناسب در برابر شنیدن موسیقی و نهادینه کردن آن در ذهن کودک از این طریق است.
۴- طول دوره
طول دوره اُرف در هر آموزشگاه بر اساس منطقه ای که در آن قرار دارد، انتظارات مشتریان و گروه های سنی کودکان و… متفاوت و از دوره فشرده یک ساله تا حدود دو سال متغیر است. در این کلاس ها کودکان در گروه های سنی مربوط به خود قرار گرفته تا از هر نظر شرایط یکسانی بر آموزش آنها حاکم باشد (محتوا و طول دوره برای گروه های سنی مختلف متفاوت خواهد بود).
۵- سازهای آموزشی در آموزش ارف
آموزشگاه ها در کنار سازهای اصلی اُرف در بیشتر مواقع فلوت ریکوردر را هم به عنوان یک ساز مناسب برای کودکان در آموزش ها جای میدهند. نکته قابل توجه این که هر نوع آموزش موسیقی به کودک مساوی با روش اُرف نیست و ممکن است برخی از افراد و آموزشگاه ها از این نام برای جذب مشتری و کسب درآمد بیشتر استفاده کنند.
۶- آیا کودک من از موسیقی استقبال خواهد کرد؟
گروهی از موسیقیدانان اعتقاد دارند کودکان در زمینه هوش موسیقایی متفاوت از یکدیگر به دنیا می آیند و گروهی دیگر بر این باورند که این توانایی ها اکتسابی بوده و از راه آموزش صحیح قابل دریافت است. جدای از این امر باید گفت، اینکه کوچولوی شما از موسیقی و کلاس های مربوط به آن استقبال خواهد کرد یا نه به چند چیز بستگی دارد:
– روابط عمومی کودک و وضعیت ارتباط وی با بچه های هم سن و سال خودش
– روش آموزشگاه مربوطه در خصوص آموزش موسیقی به خردسالان و تجربه مربی در آموزش موسیقی به کودکان و مهارت او در جذب و همراه کردن آن ها با کلاس (به عبارتی مربی باید یک روانشناس کودک خوب هم باشد)
– توجه والدین، نوع برخورد آنها با فعالیت های فرزندشان، سعی در تشویق کودک و عدم ایجاد هیچگونه استرس از طرف آنها در راه یادگیری موسیقی.
توجه شما نباید دچار افراط یا تفریط باشد و نیز در حد توانایی های کودک انتظار داشته باشید.
۷- همراهی والدین در امر آموزش
نکته ای که مربوط به خود شما بعنوان پدر و مادر کودک می شود این است که در واقع تا قبل از هشت سالگی، انتظار این است که شما نیز به همراه کودک (حتی بیشتر از او) روی تک تک درس ها وقت گذاشته و در تمام تمرینات او را همراهی کنید. در واقع میزان پشت کار و علاقه شما است که میزان پیشرفت و علاقه ی او را تعیین خواهد کرد. چرا که در این سن و سال انتظار اینکه کودک از روی علاقه یا تعهد بخواهد تمرین ها را انجام دهد، انتظار زیادی است. بنابراین باید ببینید که آیا خود شما می توانید تا این حد به اینکار پایبند باشید یا نه چرا که یک شروع بد، ممکن است به این معنی باشد که کودک تا آخر عمرش علاقه ای به تکرار این تجربه نداشته باشد.
۸- چگونه به فرزندمان در سن مناسب برای یادگیری موسیقی کمک کنیم؟
به لحاظ تئوری و متد آموزشی، می توان کودکان را از سن ۳ سالگی برای پیانو آموزش داد که اگر کودک آمادگی اش را داشته باشد، بهترین دوره برای رشد مهارت های موسیقی او خواهد بود. معروف ترین متد آموزش پیانو برای کودکان نیز “متد سوزوکی” است که اگر درست اجرا شود نتایج بسیار خوبی خواهد داشت. فلسفه ای که پشت سر این متد است می گوید: “اول شخصیت، بعد مهارت”. در واقع آقای سوزوکی معتقد بود: “آموزش موسیقی هدف اصلی من نیست، من می خواهم شهروندانی خوب و انسانهایی متعالی تربیت کنم. اگر کودکان از بدو تولد به موسیقی خوب گوش دهند و خود نیز نحوه اجرای آنرا یاد بگیرند، اینکار باعث خواهد شد تا حساسیت، نظم و عشق و علاقه ی آنها نیز گسترش یافته و به تدریج صاحب قلبی زیبا گردند”.
خوشبختانه کودکان می توانند با «پیانوی دیجیتال» نیز آموزش های خودشان را شروع کنند. شاید پیانوی دیجیتال در این مورد این حسن را نیز داشته باشد که چون همیشه کوک است، گوش آنها نیز به درستی آموزش می بیند.
روش های آموزش موسیقی به کودکان
طبق تحقیقات انجام شده، کودکان موسیقی را از زمانی که در رحم مادر هستند میشنوند و درک میکنند و همانطور که میدانیم ارتباط بین موسیقی و رشد مغزی کودکان امری مهم است. طبق بررسیهای انجام شده توسط گروه متخصصین علوم اعصاب این مسئله در قسمتهایی از مغز که وظیفهی پردازش صدا، مهارتهای زبانی و گفتاری، تقویت شنوایی و ... را به عهده دارند بیشتر تاثیر میگذارد. همچنین بررسیها نشان میدهد که آموزش موسیقی به کودکان سبب افزایش رشد شنیداری، اجتماعی، هیجانی، افزایش کارایی مغز و ... در آنان میشود.
یک تیم تحقیقاتی در دانشگاه تورنتو نیز در سال ۲۰۰۴ با انجام یک آزمایش نشان داد که آی کیو بچههایی که تحت آموزش موسیقی قرار گرفتند ۳ امتیاز بالاتر از بچههای معمولی بوده و دانشجویانی که به یک سونات پیانوی موتزارت گوش داده بودند، در تست هوش هشت نمره بالاتر از گروه عادی کسب کردند. طی مطالعات دیگری مهارتهای ذهنی کودکان پیش دبستانی و دبستانی، پس از آموختن موسیقی، پیشرفتهای محسوسی داشته است.
پس با همهی این ویژگیهای مثبت در یادگیری موسیقی متوجه خواهیم شد که یادگیری موسیقی و شرکت در کلاسهای موسیقی میتواند زندگی یک کودک را هم آنی و هم در بلندمدت تحت تاثیر قرار دهد.
تاریخچه و روش های آموزش موسیقی به کودکان
در ابتدای قرن بیستم آموزش موسیقی به کودکان کم کم شکل گرفت و رفته رفته نظریهها و روشهای مختلفی در این زمینه مطرح شد که هریک با دیگری متفاوت بود و هرکدام روی یک بخش از موسیقی تاکید میکردند. در ادامه با ۵ عدد از مهمترین روشهای آموزش موسیقی به کودکان آشنا میشویم.
۱. روش ماریا مونته سوری
ماریا مونته سوری مربی و پزشک ایتالیایی و اولین کسی بود که روشی صحیح و نظاممند در آموزش موسیقی به کودکان را ارائه داد. وی بخاطر علاقهای که به تعلیم و تربیت کودکان عقب مانده داشت، خانه کودکان را در سال ۱۹۰۷ تاسیس کرد و تصمیم گرفت که در تعلیم و تربیت این کودکان از موسیقی استفاده کند. در واقع مونته سوری از موسیقی به عنوان وسیلهای جهت تقویت و پرورش جنبههای مختلف رشد کودکان استفاده کرد. او معتقد بود که تواناییهای بنیادی کودک بین ۳ تا ۶ سالگی شکل میگیرد.
انتقادی که به روش خانم مونته سوری گرفته شده این است که فعالیتهایی که او برای کودکان در نظر می گرفت بسیار فردی بوده و کودکان را به کارهای گروهی تشویق نمیکرد.
موضوعاتی که در روش مونته سوری در آموزش موسیقی به آن تاکید میشود:
- آواز خواندن: با آواز خواندن، بچهها تلاش میکنند صداهایی را که میشنوند، بخوانند که باعث تقویت شنوایی و سلفژ میشود.
- حرکات ریتمیک: حرکات ریتمیک به پرورش رشد جسمی کودک کمک میکند.
- تجربه وعمل: او معتقد بود که بچهها خودشان باید همه چیز را تجربه کنند و عملی یاد بگیرند.
۲. روش امیل جکوز دالکروز
دالکروز - آهنگساز و پیانیست اتریشی، در اوایل قرن بیستم استاد سلفژ و هارمونی در هنرستان موسیقی ژنو سویس بود. وی رشد موسیقایی کودکان را یکی از پایههای تعلیم و تربیت در دوران کودکی میدانست و بر خلاف خانم مونته سوری معتقد بود که فعالیتهای کودکان باید به صورت گروهی انجام شود.
موضوعاتی که در روش دالکروز در آموزش موسیقی به کودکان به آن تاکید میشود:
- یوریتمیک: او معتقد بود که ریتم اولین بخش موسیقی است که باید آموزش داده شود، چرا که همه عناصر موسیقی میتوانند با ریتم خلق شوند. بنابراین در روش دالکروز از حرکات ریتمیک استفاده میشود. او معتقد بود در آموزش موسیقی به کودکان باید از هر دو منبع ذهن و جسم استفاده کرد و برای اینکه بتواند ذهن و جسم را در هم آمیزد از مفهوم یوریتمیک استفاده میکند. یعنی بتوان با استفاده از حرکات بدنی مانند پریدن، قدم زدن و دست زدن مفاهیم موسیقایی مانند ریتم، تمپو، آکسان، ملودی و ... را به طور غیرمستقیم به کودکان آموخت.
- آواز خواندن (سلفژ): تاکید فراوان بر آواز و سلفژ داشت. آموزش آواز را ابتدا از دو نت سُل و می شروع میکرد و معتقد بود که کودکان با شروع این دو نت به دامنه وسیعی از آموزش سلفژ قبل از شروع خواندن موسیقی دست مییابند.
- بداهه نوازی: دالکروز با روش بداهه پردازی میتوانست به اهداف از پیش تعیین شدهای که در آموزش موسیقی به کودکان در نظر داشت، یعنی استفاده از تمام تسهیلات یادگیری، پرورش خلاقیت در کودکان، هماهنگی بدنی و پیشبرد مهارتهای شنوایی دست یابد.
۳. روش زولتان کدای
آهنگساز، محقق موسیقی و فرهنگ فولکلور و اتنوموزیکولوژیست مجاری بود. او برای نخستین بار در تاریخ آموزش موسیقی گفت: «کل جامعه باید راه و رسم آواز خوانی را بدانند.» او معتقد بود موسیقی حق همه کودکان است و بسیاری از فعالیتهای هنری میبایست از سنین پایین آغاز شود. وی سرانجام توانست در سال ۱۹۵۰ موسیقی را به صورت منظم در برنامه درسی مدارس کشور خود یعنی مجارستان به اجرا درآورد.
موضوعاتی که در روش کدای در آموزش موسیقی به آن تاکید میشود:
- موسیقی آکادمیک: کدای معتقد بود که باید موسیقی آکادمیک را به کودکان آموزش داد تا کودکان در معرض موسیقی نامناسب قرار نگیرند.
- سلفژ و آوازخوانی: در آموزش موسیقی قبل از هر چیز باید سلفژ را به کودکان آموخت. به اعتقاد وی بهترین راه دستیابی برای نبوغ موسیقایی از طریق در دسترسترین وسیله ممکن یعنی صدای انسان امکان پذیر است. کدای در مقاله خود تحت عنوان «آواز گروهی کودکان» مینویسد: «آواز خوانی گروهی بسیار مهم است، یک کار گروهی خوب و شایسته، انسانهایی منضبط، با شخصیت و دارای خصلتهای متعالی میسازد».
آواز خوانی مشکلات مربوط به یادگیری تکنیکهای سازهای موسیقی بر طرف میشود و دسترسی هر فرد از جمله کودکان خردسال را به موسیقی ممکن میسازد.
کدای برای آموزش سلفژ به کودکان "حرکات سمبلیک دست" را ابداع کرد که در آن با استفاده از حرکات مختلف دست فواصل نتها و رابطه میان آنها را به کودکان میآموخت. در واقع استفاده از حرکات سمبلیک دست برای آموزش موسیقی به کودکان ویژگی خاص روش کدای میباشد.
- ایجاد محیط شاد و لذت بخش: نکته دیگری که کدای بسیار بر آن تاکید داشت این بود که اولین هدف ما در آموزش موسیقی به کودکان باید ایجاد محیط شاد و لذت بخش باشد. برای همین در روش کدای نقش مربی بسیار پر رنگ است.
- در روش کدای پس از اینکه کودک توانست با صدای نتها آشنا شود و آنها را بخواند، میتوان نواختن سازها را به او آموزش داد.
۴. روش ارف برای آموزش موسیقی به کودکان
کارل ارف آهنگساز آلمانی است که در سال ۱۸۹۵ در آلمان به دنیا آمد. نام کلاسهای موسیقی کودک را از نام وی برگرفته و ارف گذاشتهاند. کارل ارف نواختن موسیقی را از پنج سالگی آغاز کرد و در ده سالگی نخستین ترانه خود را ساخت و آنها را در شانزده سالگی به چاپ رسانید.
ارف به موسیقی کودکان علاقه خاصی داشت و همواره در تلاش برای تدوین روشهای آموزشی و ساختن سازهای مناسب برای آنها بود و سرانجام نیز موفق شد. وی از سال ۱۹۲۰ با ماری ویگمن همکاری خود را آغاز نمود. ویگمن یکی از شاگردان دالکروز بود، برای همین، روش ارف در آموزش موسیقی به کودکان، نزدیک و مانند روش دالکروز است. روش ارف نسبت به دیگر روشهای آموزش موسیقی به کودکان، روش جامعتر و عینیتری است.
موضوعاتی که در روش ارف در آموزش موسیقی به آن تاکید میشود:
- کشف دنیای جدید: از نظر ارف هدف از آموزش موسیقی به کودکان تربیت نوازنده نیست بلکه ارائه مهارتهایی است که کودک میتواند به واسطه آن به کشف دنیای جدیدی دست یابد. وی کوشید تا بر اساس گرایش حسی و عملی ذهن کودکان و بدون اتکاء بر مبانی نظری تمرینهایی را ابداع کند تا کودکان بتوانند به سادگی به دنیای موسیقی وارد شوند.
- ریتم: ارف اعتقاد داشت که ریتم، قسمت بسیار مهم موسیقی است. به خاطر این که کودکان باید بتوانند بدون آن که آموزش خاصی دیده باشند، موسیقی حرکتی یا کلامی را خلق کنند. او برای آموزش ریتم از گفتار استفاده میکرد.
- بداهه پردازی: بچهها باید برای تقویت قوهی خلاقیت بداهه پردازی کنند.
۵. روش شی نی چی سوزوکی
شی نی چی سوزوکی ویولونیست ژاپنی معتقد بود که توانایی موسیقایی استعداد ذاتی نیست بلکه قابلیتی است که میتوان آن را پرورش داد. وی با تحقیقاتی که روی فراگیری زبان در کودکان انجام داد، متوجه شد که کودکان در جذب و شبیه سازی زبان مادری توانایی بسیار بالایی از خود نشان میدهند.
سپس با دقت در این موضوع توانست روش نوینی را در آموزش موسیقی به کودکان ابداع کند. به همین جهت روش سوزوکی در آموزش موسیقی به کودکان مبتنی بر رهیافت زبان مادری است. فلسفهای که پشت سر این متد است، میگوید "اول شخصیت، بعد مهارت".
در واقع آقای سوزوکی معتقد بود: «آموزش موسیقی هدف اصلی من نیست، من میخواهم شهروندانی خوب و انسانهایی متعالی تربیت کنم. اگر کودکان از بدو تولد به موسیقی خوب گوش دهند و خود نیز نحوه اجرای آنرا یاد بگیرند، اینکار باعث خواهد شد تا حساسیت، نظم و عشق و علاقهی آنها نیز گسترش یافته و به تدریج صاحب قلبی زیبا شوند».
موضوعاتی که در روش سوزوکی در آموزش موسیقی به آن تاکید می شود:
- شروع زود هنگام (از سن ۳ تا ۴ سالگی): کودکان کم سن قابلیتی ذاتی و طبیعی برای انطباق و توافق با محیط دارند؛ بنابراین اگر ما این دوره از زندگی را از دست بدهیم بسیار دشوار خواهد بود که موسیقی را آموزش بدهیم و به همان نتایج دست یابیم.
- مشارکت والدین: والدین نقش مهمی در روش سوزوکی بازی میکنند. از آنها انتظار میرود تا در کلاسها شرکت کرده، یادداشت بردارند و حتی در تمرینهای روزانه، کودکان را همراهی کنند.
- تکرار و تمرین: بچهها مطالب را بر اساس تکرار و تمرین مداوم یاد میگیرند. زمانی که ما یک موضوع را زیاد تکرار میکنیم، این تکرار به قسمتی از توانایی و استعداد کودک تبدیل میشود.
- گوش دادن: قبل از یادگیری هر قطعه، از هنرجویان خواسته میشود تا به قطعات ضبط شده به دقت گوش دهند. بعد از اینکه کودک برای یک مدت زمان معینی در این فعالیت شرکت داده شد، موسیقی نوشته شده به او معرفی میشود.
- مشاهده: قبل از اینکه کودکان هرگونه اجرایی در نظر عموم داشته باشند، ضروری است تا چندین ماه به مشاهده اجراهای دیگران بپردازند. از طریق اینگونه مشاهدات کودکان می توانند از آنها الگو بگیرند و اجرا در نظر عموم را بپذیرند.
- رپرتوار درجه بندی شده: در روش سوزوکی برای هر ساز یک مجموعه ربرتوار (درجه بندی شده از ساده تا پیشرفته) وجود دارد که تمامی دانش آموزان سوزوکی با یک نظم یکسان آنها را مطالعه میکنند.
- مربیان آموزش دیده: همه مربیان موسیقی سوزوکی، نه تنها به عنوان اجرا کنندگان، بلکه به عنوان یک معلم، در حوزههایی چون روان شناسی کودک و مشکلات یادگیری کودکان نیز آموزش میبینند.
- تسلط کامل: ضروری است تا همه دانش آموزان سوزوکی برای یادگیری تکنیک و موزیکالیته، قطعات قدیمیتر را به شکل حفظی اجرا کنند و یا آن را مرور کنند.
- کار گروهی: علاوه بر کلاسهای هفتگی خصوصی، دانش آموزان سوزوکی در کلاسهای گروهی هفتگی نیز شرکت میکنند. بدین شکل از طریق تعاملات اجتماعی، مهارتهای گوش دادن و نوازندگی کودک از یک منظر دیگر پرورش مییابد.
- اجرا در نظر عموم: از همان سالهای اولیه کودکی، دانش آموزان تشویق میشوند تا در نظر عموم و معمولاً در کنسرتها موسیقی اجرا کنند. چنین اجراهایی "وحشت حضور در صحنه اجرا" را کاهش میدهد و موجب میشود موسیقی به عنوان یک عمل مشترک و اجتماعی معرفی شود.
سوزوکی میگوید: به خاطر کودکانمان به ما اجازه دهید از زمانی که در گهواره هستند به آنها موسیقی آموزش دهیم تا در آینده ذهنی اصیل، احساس بالایی از ارزشها و تواناییهایی درخشان داشته باشند.
نظرات بازدیدکنندگان